De kunst van Emilio Ruiz

Wie is Emilio Ruiz?

Ik ben Emilio Ruiz Cardenas, geboren op 4 mei 1949 in Osorno, Chili. Ik groeide op te midden van de natuur en de tradities van de Huilliche; ik ken mijn volk en zijn karakter. Ik was sportman en democratisch politicus, en ik leef sinds mijn achtentwintigste in ballingschap in Nederland. Ik ken Europa en ben doordrongen van zijn cultuur en artistieke traditie. Mijn biculturalisme is het vertrekpunt van mijn artistieke ontwikkeling. De versmelting van deze twee identiteiten, de Chileense en de Europese, geeft mijn werk zijn eigenheid: een conceptuele en technische uitdrukking van mijn autodidactische vorming.

Is uw ontwikkeling en uw werk iets van uzelf alleen?

Ik heb deelgenomen aan collectieve schildersgroepen op Europees niveau, waar ik internationale erkenning kreeg voor mijn werk bij het Collectief voor Automatische Schilderkunst van Amsterdam en bij de Parijse beweging Phases, die op onophoudelijk experiment berust. Ik ben aan hen verbonden.¹

Wat is dan de verhouding tot Cobra?²

Die Europese kunststroming draagt een brede culturele bagage, en een huiveringwekkend verleden zoals de Tweede Wereldoorlog is wat ons verbindt.

Hoe bent u in de kunst begonnen?

Ik begon te tekenen in 1985, geïnspireerd door mijn nieuwe Nederlandse werkelijkheid, een land dat vooroploopt in de hedendaagse kunst, waar de grote schilders mijn nieuwe artistieke identiteit enorm hebben beïnvloed. Die invloed komt tot uiting in het magische contact met de musea, die door dit hele mooie land verspreid liggen, en in het dagelijkse contact met kunst.

Kunst in het algemeen heeft heldere criteria van objectieve communicatie met de samenleving, waardoor mensen elkaar via vele vormen beter kunnen begrijpen.

Hoe omschrijft u de schilderkunst als kunst?

De schilderkunst omschrijf ik als de geestelijke materie van de schilder; zij is een deel van het dialectische gevoel van de ervaring van de schilder. Mijn doeken drukken die sociale criteria van de spiritualiteit van de mens uit.

De ware schilder drukt in elke penseelstreek het echte levende wezen van de materie uit, door de schilderkunst te projecteren in magisch realisme, in objectieve communicatie met het sociale wezen.

Wat telt bij het ontdekken van de materie, is het aannemen van heldere criteria van visuele invloed om het oprechte gevoel van de waarheid te bepalen, waar het geestelijke idealisme kan worden uitgedrukt in harmonie met de vrijheid van meningsuiting, en waar een optimistische of negatieve boodschap aan de samenleving wordt meegegeven.

De schilderkunst is dan de geestelijke materie die het onderbewuste van de schilder uitdrukt: het idealisme, de inspiratie, de fantasie, het verdriet en de vreugde. De materie naast de schilder is evenmin een utopie; zij is de schoonheid van het denken samen met de materie, vertaald door de handen van de schilder.

Hoe heeft de erkenning die u kreeg vorm gekregen?

Ik heb belangrijke internationale prijzen ontvangen, waaronder op de schilderwedstrijd voor Chilenen in Europa, ondersteund door de Unesco in Parijs, waardoor ik werd geselecteerd om te exposeren in het Museo Nacional de Bellas Artes in Chili (1991). Mijn werk is sinds 1985 getoond in de grote galeries voor hedendaagse kunst in Nederland, de Nederlandse Antillen en België.

Kunt u enkele galeries noemen waar u uw kunst hebt getoond?

Hier volgt een overzicht van de galeries waar ik tussen 1985 en 2003 heb geëxposeerd.